Tiny Temple

Geen tiny house maar tuinhuis, nee Tiny Temple…

Op de pagina over Ekosofia schreef ik al dat het idee en model zijn voortgekomen uit een oude droom om zo zelfvoorzienend mogelijk te leven op een landje met een zelf ontworpen en gebouwd duurzaam huis(je). Het duurzame tuinhuis dat ik vanaf 2017 aan het bouwen ben is dan wel niet in de voorziene unieke ekowijk, maar wel aan de rand van de stad, in een groot volkstuinpark en op steenworp afstand van mijn eerste ‘naturatorium’ Klein Ekosofia. In berichten en op deze pagina ga ik terugblikken op het proces van saneren van de grond, de eerste herstel- en recyclewerkzaamheden, de bouw van een sceptic tank, de gestapelde fundering en het tuinhuis zelf en aanleg van de eetbare stapeltuin.

“Bezint eer gij begint”…

Toen ik tuinder werd op De Eendracht stond er op de website een tekst die nieuwe (aspirant) tuinders met deze woorden voorbereidde c.q. waarschuwde voor de hoeveelheid werk en tijd die het huren aanleggen en onderhouden van een tuin kost. De tekst is weg, maar het cliché niet minder waar… Veel mensen zijn vrij onbezonnen begonnen en zien het werken in de tuin als een zware plicht, een worsteling met of zelfs strijd tegen het groen ervaren en het tuinieren snel opgeven. Natuurlijk heb ik -als natuurmachine- af en toe ook wel eens een dag dat ik denk “waar ben ik in godsnaam aan begonnen?”, maar zowel met stapelen als tuinieren is het nou eenmaal enzovoorts, enzovoorts… Het werk gaat eindeloos in de tijd door en dat kost energie maar als ik na een dag buffelen naar de foto’s kijk en afstand neem van het proces en zie ik weer een goede stap op een reis van 1000 mijl en dat maakt weer energie vrij…

 

Saneren van de tuingrond

Op 5 mei 2015 was de overdracht van de tuin rond en kon ik me na het opzetten van de komposthoek bezinnen op het nemen van de tweede stap. Het opruimen en afvoeren van alle troep die vorige bewoners op en in de grond hadden achter gelaten!

1

Ik had bewust gekozen voor een zo leeg mogelijke tuin zonder huisje en bij mijn allereerste verkenning zag ik aan de oppervlakte wel wat vervuiling, maar pas toen ik de de tuin op mocht werd me duidelijk hoe verontreinigd de grond was. Van de buurman begreep ik dat er ongeveer zeven jaar eerder voor het laatst iets was gedaan in de tuin. Het huisje was gesloopt op zo’n onbehouwen manier dat het leek alsof het met explosieven was gedaan… De tuin was bezaaid met stukken en splinters geïmpregneerd en geschilderd hout, glas, metaal, gereedschap, plastic enzovoorts.

Het werd monnikenwerk, maar na jaar 1 was het grootste deel van de grond opgeschoond en heb ik een nieuwe watermeterput aangelegd, waarover later meer.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

In 2016 begon de tuin eerst in een “stenen kwekerij” en daarna in een bouwplaats te veranderen. Wanneer ik weer een stuk grond had opgeschoond heb ik het afgedekt met worteldoek zodat ik weer met een volgend stuk kon beginnen en zo kreeg ik steeds meer ordening… door de natuur uit te schakelen zogezegd.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

In jaar 2 heb ik ook de water afvoer met septic tank en stapelputten volledig vernieuwd wat een enorme klus was, maar daarover verder op meer. Aan het einde van 2016 was ik zo goed als klaar met al het grondwerk, nog 1 grote put met troep te saneren…

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

De zieke boompjes (peer, appel, pruim en kers) heb ik gekapt en de appelboom die nog gezond was kreeg ondersteuning, een boomspiegel van kloostermoppen, een gift kompost en mest, is beplant met blauwe druifjes, kleine narcissen en smeerwortel en  daarmee was de eerste vierkante meter tuin af. Een eerste stap om de natuur weer in te schakelen. “Weelooh! \o/”

 

Watermeterput

Na het zo goed als opgeschoond hebben van de tuin heb ik de op instorten staande watermeterput hersteld. Met wat advies van de buurman mijn eerste metselwerk gedaan, de deksel gemaakt van herbruikbaar hout en natuurlijk verduurzaamd.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

In augustus 2015 had ik water op de tuin, weer een stap verder…

 

Heraanleg septic tank systeem

Op het tuinpark is geen riolering, nog…. De mensen met een huisje op de tuin maken daarom -al vanaf de oprichting- gebruik van een septic tank en stapelput voor afvoer van water dat gebruikt is in de wc, douche en keuken. Ik had wel eens gehoord van een dergelijke waterafvoer, maar heb er op internet meer over geleerd en ben in de tuin de uit de grond stekende pijpen gaan uitgraven…

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Nadat ik de septic tank had gevonden heb ik die met betonnen banden voorzien van twee opstaande randen zodat ik -als het systeem niet (meer) goed zou werken- vrij eenvoudig weer bij de put kan komen. De volgende stap was het bloot leggen van de afvoerpijp uit de vierde kamer van de tank. Ik heb de oude (asbest?)pijp vervangen door een kunststof buis die ik naar een extra vijfde kamer/stapelput heb geleid.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Deze stapelput heb ik gemaakt van een opgegraven kunststof vat en ingepakt in een ondergronds stapelwerk opgevuld met puin, grind en zilverzand. Vanuit deze put heb ik een geperforeerde en met worteldoek ingepakte afvoer buis van kunststof richting de slootkant ingegraven. Op deze manier heb ik een water afvoer gecreëerd die stroomt door een ondergronds stapelement met een enorme oppervlakte tussen al het steenmateriaal waar bacteriën het zwarte water (wc) schoon maken voor het via het grondwater in de sloot terecht komt.

Voor het afvoeren van het grijze water van de wasbak in de -toekomstige- keuken en de douche heb ik een aparte stapelput gemaakt, ook ingepakt in een stapelwerkje maar nu met de hergebruikte afvoer van de tank naar een kleine vijver die ik heb gevuld met grind met zilverzand en waar water filterend riet komt te groeien.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Wanneer ik de beschoeiing ga vernieuwen kan ook het pijpje voor de overloop naar de sloot worden gemaakt, voor nu is het vijvertje vooral goed voor kikkers en vogels.

DSC04428

Na al dat gegraaf was het eindelijk tijd om de geul dicht te gooien, te bestraten en verder te gaan met het aanpakken van de slootkant, bouwen plus schilderen van een gasflessenkist, gereedschapskisten enzovoorts.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Bij het bestraten heb ik gebruik gemaakt van wat ik had aan tegels en op het terras is nu nog te zien waar ondergronds de afvoer ligt, gemarkeerd door een lijn grindtegels.

 

Recycle, Re-use, Reduce en Restore

Alle stenen in de tuin kon ik natuurlijk goed gebruiken voor mijn plan, maar er lagen ook nog wat grote balken -van het afgebroken huisje- die ik heb gebruikt voor de bouw van een houtopslag.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Nadat ik de balken uit het gras had gevist heb ik eerst de rotte delen van de balken afgezaagd en toen de boel opgestapeld zodat het hout kon drogen. Daarna heb ik de balken voorzien van drie lagen Natuleum om ze vervolgens met hulp samen te voegen tot de houtopslag.

 

Slootkant

Zoals op de foto’s te zien is moest ook de slootkant eerst gesaneerd worden. De laatste bewoners hadden ook hier ooit een poging gedaan het onkruid te onderdrukken met plastic zeil dat inmiddels was versplinterd. Het kostte een paar maanden om elke vierkante meter op te schonen, maar stap voor stap kom je een eind…

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Twee steken diep kwam nog een grote lap worteldoek aan het licht en na het verwijderen van die spaghetti kon ik de slootkant gefaseerd afwerken. De grote bilzen die langs het oude pad lagen heb ik verplaatst tot aan de oude beschoeiing en het nieuwe pad met stapelborder heb ik als een steun tegen de fundering aangelegd. Op vergelijkbare manier heb ik zo ook het terras voor de houtopslag en het terras over de septic tank strak tegen de fundering aangebouwd door gebruik te maken van grote tegels en brokken steen met daar overheen zand en de uiteindelijke bestrating. Onder het oude pad kwam ik naast leidingen ook nog een oude stapelput tegen, het vat heb ik hergebruikt in de vernieuwde stapelput.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Na het stapelen van de borders ontstond er een pad waar ik een toplaag schelpen over heb gestort en het bed aan de slootkant dat ik deels beplant heb met rabarber en jaarlijks opnieuw inzaai met groenbemesters.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Gestapelde fundering

Door het onkruidvrij maken van de bestrating in de tuin werd het oude rechthoekige grondplan en de plaats waar het vorige huisje had gestaan zichtbaar.

2

Twee jaar later (in het voorjaar van 2017) was ik toe aan het bouwen van de fundering voor het nieuwe tuinhuis. Waar het oude huisje had gestaan heb ik op de grond worteldoek gelegd, toen een laag zand en daarop heb ik van gestapelde stenen een raamwerk gebouwd dat is opgevuld met een ruim 30 centimeter dikke laag schelpen.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Op de laatste laag gestapelde tegels is nog een rand met opsluitbanden gelegd en daar boven op is de balkenlaag gekomen die het houtskelet draagt. Nog een paar laatste aanpassingen…

bouwjaar 0 617

en daarna kon het hout voor de balkenlaag met twee lagen waterdragende beits worden beschermd, de muurbalk in drie lagen zwarte Linal worden gezet en begon de bouw begin juli 2017…

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Het weer zat tegen en na een paar weken was ik Koning Afdekzeil maar met een aantal dagen hulp van een timmerman en de man van mijn moeder was daar dan “in eens” een vloer en kon worden begonnen met het geraamte.

 

Houtskelet

Het hout voor de bouw heb ik gekocht bij een sloopbedrijf met opslagterrein waar alle mogelijk herbruikbare materialen worden verzameld. De ramen heb ik in 2016 gekocht via marktplaats en met hulp van vrienden en familie opgehaald, van Meliskerke tot Sneek om ze vervolgens op te slaan in de garage van moeders waar het voorbereidend schuur- en schilderwerk kon worden gedaan. Op 7 juli 2017 stond de eerste korte wand, maar het zou nog tot november duren voor het skelet dicht zou zijn…

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Er was me aangeraden om het hele proces vast te leggen op foto om later -bij een probleem of verbouwing- nog eens terug te kunnen kijken hoe een onderdeel is gebouwd. Van de paar duizend foto’s die dat in een paar jaar zijn geworden heb ik er hierboven slechts 75 geselecteerd om een beeld te geven van het proces van zelfbouw. Voor aanvang had ik me goed bezonnen op het ontwerp, maar omdat ik geen timmerman ben heb ik voor de bouw van het skelet 4 dagen hulp gehad van een reguliere timmerman en 4 dagen van twee natuurlijke bouwers (Natural Building Traditions en XaviEco, zie de links!). Hiernaast heb ik een jaar lang vrijwel iedere zaterdag hulp gekregen van de van mijn moeder en haar man, ben ik af en toe een dag geholpen door een kennis of vriend(in), maar al het werk dat ik zelf kon doen (met hier en daar een advies en door mijn huiswerk te doen) heb ik zelf gedaan. Dat betekende drie jaar lang dag en nacht bezig zijn met bouwen… en grazend door al die foto’s en terugkijkend op een waanzinnig proces dan is een antwoord op Le Roy’s vraag “Wat vermag 1 mens?”… meer dan die ene mens zich kan voorstellen! En het roept dit idee op: “alleen ga je sneller, samen kom je verder!”

 

“Groene hoed, zwarte jas en ecokathedrale laarzen” 

Nadat het skelet klaar was kon de buitenwand er tegen aan, eindelijk het grootste deel van al dat plastic weg,  en stond daar “in eens” een tuinhuis…

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Er wordt wel gezegd dat een goed huis voorzien is van een hoed, een jas en laarzen… De hoed van mijn Tiny Temple wordt een groen beplant dak. De zwarte jas is de buitenwand die van ketelgekookt FSC hout is gemaakt en met waterdragende beits is behandeld. De laarzen zijn de met losse stenen gestapelde en met schelpen opgevulde fundering. Oudejaarsavond 2017 heb ik mijn eerste nacht droog en warm in de tempel vertoefd. \o/

 

Off-the-grit

 

 

Tiny Temple

Werk in uitvoering, maar hier (momentopname juni) alvast een tip van de sluier opgelicht…

007

Schuurtje

 

Kasje

 

Eetbare ecokathedrale tuin

 

“Enzovoorts, enzovoorts…”

 

Advertenties